Autoplagiat – nie jest rodzajem plagiatu, ale tradycyjną nazwą powtórnego publikowania własnej twórczości, bez zamieszczenia informacji na ten temat w formie stosownego komentarza zawartego w przypisach.
Autoplagiat (utworów, danych) dotyczy naukowców próbujących w ten sposób uzyskać ilościowe powiększenie swojego dorobku. Praktykuje się i uważa za dopuszczalne wydawanie w formie zwartej monografii zbioru już opublikowanych artykułów – ze wskazaniem miejsca ich oryginalnej publikacji (nota bibliograficzna pierwodruków).
To publikacja, w której autor, nie stosując żadnych odsyłaczy lub innych oznaczeń cytowania, powielił swój utwór lub jego część, opatrując całość jedynie nowym tytułem lub wprowadzając nieznaczne zmiany (skróty, podtytuły, zasady formatowania tekstu).
Autor tworzy niejako „nowy” utwór: kompilując zmodyfikowane fragmenty swoich poprzednich utworów, łączy je z nowo powstałymi, co ma stworzyć złudzenie, że mamy do czynienia z zupełnie nową pracą (artykułem, monografią). Dzieło takie ma często nowy lub rozbudowany wykaz literatury, nowe ilustracje, schematy lub wykresy, ale nie jest publikacją oryginalną, gdyż jest oparte na parafrazach treści już raz opublikowanych [1].
[1] M. Kusion, Autoplagiat naukowy – czym jest i jak go uniknąć?, https://lookreatywni.pl/baza-wiedzy/autoplagiat-naukowy-czym-go-uniknac/ (dostęp: 23.04.2020).
Włączanie własnych, wcześniej opublikowanych artykułów (bez podawania źródeł publikacji pierwotnej), jako rozdziałów pod nieco zmodyfikowanym tytułem, do pracy autora, która – w założeniu i nierzadko zgodnie z tytułem – ma ujmować szerzej zagadnienie poruszane w powielonych artykułach.
Powtórne opublikowanie jako nowej pracy całości lub części dzieła naukowego, które ukazało się wcześniej w innym języku, w innym kraju, pod zmienionym tytułem i/lub z inną afiliacją.
• Nie należy parafrazować własnych myśli, tez czy wniosków, które w jakiejkolwiek postaci pojawiły się we wcześniejszych publikacjach autora.
• Nigdy nie należy ukrywać źródeł i prawidłowo je cytować (autocytowanie) odwołując się do pierwszej publikacji pracy lub jej części.
• Nie należy powtarzać cząstkowych opisów tych samych wyników badań w kilku tekstach w celu pomnożenia liczby publikacji naukowych. W praktyce oznacza to poszanowanie zasady: „jeden temat – jedne badania (jeden grant) – jedna publikacja”.
• Nie należy publikować powtórnie, jako nowych i oryginalnych, przetłumaczonych wyników badań, tj. tłumaczeń książek, artykułów lub ich części, które ukazały się wcześniej w innym języku i/lub w innym kraju (zasada ta dotyczy również wygłaszania treści w innym języku niż język wcześniejszej publikacji).
• W pracach, które składają się z rozdziałów będących częściową modyfikacją treści artykułów wcześniej opublikowanych, należy zamieszczać szczegółową notę bibliograficzną (pełne adresy pierwotnych publikacji całych artykułów lub ich części).
• W przypadku kolejnych wydań tej samej pracy koniecznie należy podać pełną informację o wszystkich wcześniejszych wydaniach, nawet jeśli to nowe wydanie ukazuje się ze znacznymi zmianami.
• Nie należy upowszechniać jako nowe wcześniej opublikowanych badań, materiałów, tekstów, rysunków, schematów etc. (lub ich fragmentów), wykorzystując je powtórnie w opracowaniach o charakterze dydaktycznym lub popularyzatorskim.
• Jeśli treści prezentowanie przez autora w postaci wykładu, odczytu, referatu konferencyjnego są powtórzeniem treści uprzednio już opublikowanych, należy poinformować o tym odbiorców (konsultowanie zamiaru wygłoszenia wcześniej wykorzystanej treści z organizatorami spotkania czy konferencji).